De Kerkhofganger

van de cd Onvergeeflijke Melodiën (1994), eerder op de DLP, Depressie-elpee (1987)


Wat ritselt op de Achterweg
De Dalmse Steeg voorbij
Er glipt een schaduw langs de heg
Onder de bomenrij
De wind kreunt in de oude eiken
Hij kan geen hand voor ogen kijken
Maar de maan breekt door het wolkendek
En hij klimt over de muur, de gek

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Bij een vers gedolven graf
Werpt hij zijn mantel af
Hij stoort een dode in haar rust
Want zie, hij bukt en bukt en kust
Bij de maan haar schaarse licht
Kust hij haar marmerbleek gezicht
Dan scheurt hij zijn hemd van 't lijf
Bespringt de dode, koud en stijf

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Hij rukt de kleding van de vrouw
Huiverend van genot en kou
Levende vrouwen zijn hem te heet
Te willig met hun lucht van zweet
Bij het kreunen van de eiken
Schendt hij nog een drietal lijken
Daar krast de raaf, daar roept de uil
Hij opent nog een verse kuil

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Van vrouwenlijken met lang haar
Breekt hij de benen van elkaar
We zien een dode, half vergaan
Maar daar trekt hij zich niets van aan
Haar borsten zijn al weg aan 't rotten
Zacht haar schedel, broos haar botten
Eindelijk komt hij hijend af
En kruipt bevredigd uit het graf

Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht
Het kerkhof, het kerkhof
Het kerkhof bij nacht

Voor hij huiswaarts zal gaan keren
Klopt hij de maden uit zijn kleren
En na het horen van dit lied
Is een pedofiel zo erg nog niet


                  Hans Dorrestijn


Over dit lied

Onlangs zat ik in een televisieprogramma en zong een lied dat ik een half mensenleven geleden geschreven had. Het heet de Kerkhofganger, waarin het onderwerp necrofilie wordt behandeld. Ik verwachtte weinig respons op het nummer vanwege de hoge leeftijd, maar ik kreeg er meer reacties op dan ik ooit voor een televisieoptreden had gehad. Men bedenke dat een mens op zeven netten tegelijk kan zijn, zonder dat er iemand ooit iets over zegt. De meningen van de kijkers liepen overigens nogal uiteen. Sommigen vonden het veel te grof, anderen vonden het niet ver genoeg gaan, maar de meesten hadden zich kapot gelachen. En dat is mijn streven, dat ze zich kapot lachen.